.:Deltateta:.

ای کاش بدانمی که من کیستمی

آواره در این جهان پی چیستمی

گر مقبلم، آسوده و خوش زیستمی

ورنه به هزار دیده بگریستمی

شیخ الرییس ابوعلی سینا

هر گوشه که می نشست تنهایی بود

بغضی که نمی شکست تنهایی بود

برخواست که هر چه داشت با خود ببرد

در گنجه فقط دو دست تنهایی بود

جلیل صفربیگی

من باب متروکه نشدن وبلاگ، چون به یک بازی جدید از طرف دوشیزه شین دعوت شدم، به این دعوت لبیک گفته  و از اون جا که زیاد مصرف آی.کیو. نداره – والا، یعنی چی بازی وبلاگی دو روز مغز آدم رو مشغول کنه -  منم توش شرکت می کنم. باید جلوی کلمه های این پایین هر چی جلو ذهنت می رسه بنویسی:

دریا: هفت سال پیش آخرین ملاقات رو داشتیم.

قهوه: تخصص مامان، شب امتحان، کودکی و جوانی در سه راه ارامنه، خونه ی ماری خانوم و ادموند و رایموند که حالا همشون امریکا هستن.

غرور: شک دارم غرور مطلق پدیده ی درستی باشه، ولی به غرور نسبی و صرفا ایجابی اعتقاد دارم (:

مدرسه: از وقتی که اومدم بیرون، فراموش کردم همچین جایی هم وجود داشته.

دفتر مدیر: سلام حاج آقا.

قرمه سبزی: لیمو امانی، ای جاااااااان.

ریاضی: من دانشجوی انصرافی ریاضی کاربردی ام.

آهنگ: نقش کلیدی موسیقی تو زندگی من.

ماه رمضون: قدیما، بیشتر پاییز.

استخر: استرخ (:

آب گوشت: آبلا* خدابیامرز.

روزنامه: اتفاقی در نوجوانی.

کودکی: صدای شهرام ناظری.

————————–

آبلا: پدر بزرگم رو با این اسم صدا می کردیم.

پی نوشت: دوستان همگی دعوتید به کلمه بازی، کلن یه ربع، بیست ذقیقه بیشتر وقت نمی گیره.

میر حسین

من به میر حسین رای می دهم.

ربع قرن تجربه

بیست و پنج سالم شد. پیر شدیم رفت.

سبز

اصلا رنگ سبز رو دوست ندارم ولی به میر حسین رای می دهم.

ISP عوضی

می خوام این دوره که اینترنت ADSL ام تموم شد دیگه با این ISP تمدید نکنم ان شاءالله. خیلی ما رو آهو فرض کردن ایشون.

موسوی

چیه داداش. رای خودمه، به میر حسین موسوی رای می دهم.

پروژه، گزارش کار و آزمایشگاه

هنوز دارم خستگی هفته ی قبل رو در می کنم. پایان نامه هم همچنان رو هواست.

انتخابات

من که گفتم به میر حسین موسوی رای می دهم.

امتحانات

دوستان گرام خدایی دعا می کنم برای همتون به خیر بگذره. شما هم دریغ نکنید از ما. من هم به دعا اعتقاد دارم و هم اعتقاد دارم که دعا ضربدری می گیره (: شما هم دعا کنید.

جمعه

آقا من می رم به میر حسین موسوی رای می دهم.

بازم بگم

میییییر حسییییییییییین مووووووووسوووووووووووی

نمی نویسم

چون دوباره غم نامه علم می کنم و دیگران هم وظیفه ندارند غصه ی من رو هم بخورن.

ناراحتم

یک هفته از رفتن پیمان ابدی می گذره و من هنوز ناراحتم. خدا بیامرزه، حیف شد.

خوشحالم

شهرداری تهران گرفته به بعضی از این گونی بدست ها و نمکی ها موتور سه چرخ داده.هم ظاهر بهتری داره و هم باطن بهتر.

ناراحتم

دیگه همه می دونن که من معمولن ناراحتم.

ناراحتند

حال هیچ کس خوش نیست. خودتون هم می دونین.

زبان معیار

محمدرضا می گه دیگه نمی تونی به زبان معیار بنویسی. خوب عزیز من واقعیتش اینه که فعلا نوشتن دغدغه ی من نیست.

کم پیدا یی

هادی می گه نیستی، می گم زیر پات رو نگاه کردی؟

رفیق ناباب

ابوالفضل هم اومد تو وبلاگستان. خوش اومدی.

بی معرفت

پروژه پایانی ، میان ترم، پیاده سازی، کار اموزی که نمی رم و… بی معرفتیم رو بزارین به حساب پرکاری چند هفته ی آینده.

دعا

هیچی دیگه برای هم دیگه دعا کنیم. شاید مال یکی مون به یه جایی رسید.

Server رو جابه جا کردم و تا چند روز دیگه Stable می شم. اگر دیدگاه کسی از دوستان ظرف یک روز گذشته حذف شده باشه معذرت می خوام به جاش اینجا پیام بزارین (: