ای لطف تو دستگیر هر بیسر و پای
احسان تو پایمرد هر شاه و گدای
من لولیکم، گدای بیبرگ و نوای
لولی گدای را عطایی فرمای
فخرالدین عراقی
پی نوشت: این واژه ی “لولیک” واژه ی شایسته ای برای ”ننه من غریبم” بازی ماست (:
Posted in رباعی |
| ۱ Comment »
دو تا رباعی شیرین از شیخ بهایی پیدا کردم. خوندش خالی از لطف نیست.
عشق تو مرا الست ومنکم ببعید
هجر تو مرا عند عذابی لشدید
بر گرد لبت نوشته یحیی و یمیت
من مات من العشق فقط مات شهید
*****
آن دم که شود اذا السماء فطرت
وانگه که شود اذا النجوم کدرت
من چنگ زنم دامنت اندر سئلت
گویم صنما بای ذنب قتلت
پی نوشت: اولی رو محمدرضا فرستاد و دومی رو هم اینجا پیدا کردم
Tags: السماء, رباعی, شهید, شیخ بهایی, عشق
Posted in رباعی |
| ۲ Comments »
