.:Deltateta:.

هر گوشه که می نشست تنهایی بود

بغضی که نمی شکست تنهایی بود

برخواست که هر چه داشت با خود ببرد

در گنجه فقط دو دست تنهایی بود

جلیل صفربیگی

This entry was posted on جمعه, خرداد ۷م, ۱۳۸۹ at ۱۱:۵۳ ق.ظ and is filed under دسته‌بندی نشده | . You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.